Curburizer, sum eitt týðandi tilsetingarevni í metallurgisku vinnuni, verður nógv brúkt í stálsmelting, steypijarnsteyping og øðrum økjum. Tað kann effektivt økja um kolvetnisinnihaldið í bráðnaðum stáli ella bráðnaðum jarni og optimera tilfarseginleikar. Men í tilgongdini at nýta forgasara, kann óhóskandi rakstur føra til øktan kostnað, minni vørugóðsku og enntá trygdarvandar. Tí er rætta nýtslan av forgasari avgerandi.
Fyrst og fremst er tað lykilin at velja rætta slagið av forgasara. Buggørar eru í høvuðsheitum býttir upp í grafittútbjóðarar, petroleumskoksútbjóðarar og kol- grundaðar á landbúnaðargrundarlagar. Ymisk sløg av forbjóðarum eru hóskandi til ymiskar smeltingartilgongdir. Grafitútbjóðarar verða ofta nýttir í høgum{4}}end steypi orsakað av teirra høga reinleika og góðum grafitiseringseginleikum; meðan petroleumkoks-útbjóðarar og kol{5}}baseraðir forbjóðarar eru hóskandi til vanliga steypijarn og bráðnað stálkolering. Virkir skulu velja rætta forgasara eftir egnari vøru, sum skal tryggja bestu ávirkanina.
Í øðrum lagi ávirkar tað beinleiðis upptøkuferðina, at stýra, hvussu karburisarin verður lagdur afturat. Gjaldsmiðjur koma vanliga inn í bráðnandi puljuna við at blanda løðingina, leggja í ovnmunn ella leggja í jarnbráðna skeiðið. Um tilsetingarhátturin er óhóskandi, kann endurgjaldarin verða brendur ella koltvísýringin kann minkast. Um hann til dømis verður beinleiðis settur í ovnin undir høgum hita, kann koltvísýringin minkast orsakað av ov skjótari brenning. Tí verður mælt til at leggja tað í partar ella blanda tað við bráðnaða jarninum fyri at betra um koltvísýringsupptøkuvirknið.
Harumframt er tað eisini sera umráðandi at geva gætur eftir partiklustøddini á endurgjaldaranum. Partiklustøddin á endurgjaldaranum ávirkar beinleiðis kontaktøkið og reaktiónsferðina við tí bráðna metallinum. Ov stórar partiklar fara at føra til seina upploysing, og ov smáir partiklar kunnu berast burtur av luftstreyminum, og elva til burturkast. Tað verður vanliga mælt til at velja ein endurútgjøgnumgevara av hóskandi partiklustødd eftir smeltahita- og prosesskrøvunum fyri at tryggja, at tað kann reagera fult út í bráðnaða puljuni.
At enda skulu goymslu- og flutningsleinkjurnar ikki ignorerast. Endurgjaldarin er viðkvæmur fyri vætu ella oxidering. Tað skal haldast turt og luftskiftast undir goymslu fyri at sleppa undan longum-}termum útsetning fyri raktum umhvørvum. Væta-tætt tiltøk skulu gerast undir flutningi fyri at forða fyri, at væta upptøkur kunnu ávirka nýtslueffektina.
Rætta nýtslan av endurgjaldara kann ikki bert betra um vørugóðskuna, men eisini minka um framleiðslukostnaðin. Virkir skulu strangt stýra hvørjari leinkju í framleiðslugongdini fyri at tryggja effektiva nýtslu av endurgjaldi, og harvið økja um samlaða kappingarførið.
